Frank: restaurant Week Menu

KRAJ

1. Polska (962)

2. Portugalia (402)

3. Hiszpania (167)

4. Francja (99)

5. Niemcy (77)

6. Włochy (69)

7. USA (59)

8. Holandia (45)

9. Antigua i Barbuda (40)

10. Sri Lanka (32)

MIEJSCE

1. Warszawa (688)

2. Lizbona (312)

3. Kraków (123)

4. Cannes (69)

5. Majorka (62)

6. Berlin (59)

7. Nowy Jork (39)

8. Barcelona (36)

9. Stambuł (23)

10. Algarve (21)

LOKAL

1. O Palácio / Lizbona (45)

2. Oliva / Warszawa (27)

3. Beira Gare / Lizbona (23)

4. Shamadi / L’Albir (19)

5. Astoux & Brun / Cannes (14)

6. Mallorca / Bar / Majorka (14)

7. Rafters / Ffryes (14)

8. Frank / Warszawa (10)

9. Japonka / Warszawa (8)

10. WARS / W drodze (8)

Restaurant Week Menu

	1. Rosół z 40-letnim winem i grzybami 2. Flammkuchen calzone z serem, selerem i orzechami 3. Sorbet Martini Fiero ze strzelającym cukrem, galaretka z toniku. To menu pozostawiło mnie lekko niekontentnym, gdyż każde danie posiadało drobne mankamenty. Grzyby w rosole były dobre, ale były za duże i przez to niewygodne w jedzeniu, raczej powinny zostać pokrojone na mniejsze kawałki. Posypanie flamma pietruszką wydało mi się trochę bezsensowne, nie wniosła ona wartości smakowej do kompozycji dania, natomiast irytująco spadała podczas jedzenia. Sorbet o kwaśnym smaku, mógłby chyba zostać delikatnie złagodzony.
	Warszawa, Polska
	Grzybowska 43a lok. U6
	ZOBACZ
	2023-03-22
	Aleksander Baron \| obligatoryjny napiwek \| brak paragonu \| Frankonia
	wizyt: 10 \| średnia: 5,9 (na 7)
	69,00 + 10% = 75,90

☆☆☆☆☆☆☆	albo coś było niejadalne, albo nie zostało podane, albo zostało zjedzone, ale spowodowało zatrucie
★☆☆☆☆☆☆	zjedzono, ale bez żadnej przyjemności, z recenzenckiego obowiązku
★★☆☆☆☆☆	dało się zjeść, ale było bardzo słabo, sporo do zarzucenia
★★★☆☆☆☆	poniżej przeciętnej, danie przyrządzone marnie i na odczepnego
★★★★☆☆☆	zupełnie przeciętnie, do zapomnienia w momencie wyjścia z lokalu
★★★★★☆☆	powyżej przeciętnej, lekkie zadowolenie
★★★★★★☆	bardzo dobrze, delikatne drżenie serca i wyczuwalne mrowienie w kostkach
★★★★★★★	jedzone z zamkniętymi oczami, żeby rzeczywistość nie rozpraszała podczas doświadczania transcendentalnych smaków